پرش به محتوای اصلی
طراحی سایت

هاست اشتراکی بهتر است یا سرور مجازی؟

سرور مجازی سهم رم و پردازنده را از سایت‌های همسایه جدا می‌کند و نگهداری‌اش تخصصی‌تر است. سایت معرفی معمولاً روی هاست اشتراکی می‌ماند و ارتقا را باید از کمبود منابع فهمید، نه از اسم پلن.

تصویر مفهومی: هاست اشتراکی بهتر است یا سرور مجازی؟
فهرست مطالب
  1. هر کدام دقیقاً چه چیزی به شما می‌دهد
  2. سایت شرکت معمولاً کدام را لازم دارد
  3. سرعت و امنیت با اسم پلن نمی‌آیند
  4. مدیریت‌شده بگیرید یا سرور خام
  5. جابه‌جایی دامنه و ایمیل را تکان می‌دهد
  6. سه سطح را کنار هم ببینید
  7. پنج تصمیم قبل از خرید سرور
  8. خطاهایی که هزینه را بی‌نتیجه می‌کند
  9. سوالات متداول
  10. فروشگاه کوچک از همان اول سرور مجازی می‌خواهد؟
  11. سرور مجازی همان سرور اختصاصی است؟
  12. سایت کند است. اول سرور را عوض کنم؟
  13. روی سرور مجازی بکاپ خودکار است؟
  14. با این جابه‌جایی دامنه عوض می‌شود؟
  15. ادامه مسیر
  16. جمع‌بندی

برای سایت معرفی شرکت و فروشگاه کوچک، هاست اشتراکی معمولاً کافی است. سرور مجازی وقتی به‌درد می‌خورد که سهم منابع اشتراکی کم بیاید، نرم‌افزار خاصی روی هاست معمولی مجاز نباشد، یا بخواهید برنامه را از شلوغی همسایه‌ها جدا کنید. گران‌تر بودن این سرور، به‌خودی‌خود صفحه را سریع یا امن نمی‌کند.

هر کدام دقیقاً چه چیزی به شما می‌دهد

هاست اشتراکی یعنی چند سایت روی یک سرور، با پنلی آماده. شرکت هاست سیستم‌عامل، وب‌سرور و اغلب نسخهٔ پشتیبان پایه را اداره می‌کند. شما فایل و پایگاه را در همان پنل می‌گذارید و با محدودیت رم، پردازنده و تعداد پردازش همان پلن کار می‌کنید.

سرور مجازی یک ماشین جدا روی همان سخت‌افزار فیزیکی است، با سهم مشخصی از رم و پردازنده. همسایه دیگر مثل هاست اشتراکی آزادانه از همان سقف شما خرج نمی‌کند، ولی دستگاه فیزیکی هنوز مشترک است و خرابی سخت‌افزار می‌تواند به شما هم برسد. این با سرور اختصاصی فرق دارد. در سرور اختصاصی کل دستگاه مال یک مشتری است و هزینه‌اش هم سطح دیگری است.

پس سه پله دارید، نه دو تا. اشتراکی برای شروع و سایت سبک، مجازی برای وقتی که سهم مشخص و دسترسی بیشتر می‌خواهید، اختصاصی برای باری که یک دستگاه کامل را پر می‌کند. بیشتر کسب‌وکارهای خدماتی سال‌ها در پلهٔ اول می‌مانند.

راهروی رک‌های سرور در یک دیتاسنتر
راهروی رک‌های سرور در یک دیتاسنتر — عکس: PiDatacenters، مجوز CC BY-SA 4.0، ویکی‌مدیا کامنز

سایت شرکت معمولاً کدام را لازم دارد

صفحهٔ معرفی، نمونه‌کار، فرم تماس و یک وبلاگ کم‌حجم روی هاست اشتراکی درست بالا می‌آید. فروشگاه کوچک هم تا وقتی تعداد محصول و سفارش پنل را به سقف منابع نرسانده، همان‌جا می‌ماند. معیار، کلمهٔ «حرفه‌ای» در تبلیغ هاست نیست. معیار این است که سایت در ساعت شلوغ باز شود و خطای محدودیت منابع ندهد.

به سرور مجازی فکر کنید اگر شرکت هاست بارها محدودیت پردازنده یا حافظه را گزارش کند، اگر نرم‌افزاری لازم دارید که روی اشتراکی نصب نمی‌شود، یا اگر چند برنامهٔ سنگین باید از سایت اصلی جدا باشند. کندی حاصل از تصویر سنگین و افزونهٔ اضافه را با خرید سرور قاطی نکنید. آن کندی روی سرور گران هم می‌ماند.

قبل از مهاجرت، از پشتیبانی فعلی بپرسید سقف دقیقاً کدام منبع پر شده است. اگر جوابی نیست و فقط حس می‌کنید سایت باید «سرور» داشته باشد، اول همان سایت را سبک کنید. مطلب سرعت سایت در مجله برای همین تشخیص است.

سرعت و امنیت با اسم پلن نمی‌آیند

یک سرور مجازی خام، بدون کش، بدون تنظیم مناسب و با دیسک شلوغ، می‌تواند از یک هاست اشتراکی مرتب کندتر باشد. سرعت را خروجی صفحه نشان می‌دهد نه برچسب فاکتور. اگر بعد از مهاجرت هنوز تصویر اصلی سنگین است، کاربر همان انتظار را می‌کشد.

روی هاست اشتراکی، به‌روزرسانی سیستم‌عامل با شرکت هاست است و شما بیشتر مراقب خود برنامه، قالب و افزونه‌اید. روی سرور مجازی مدیریت‌نشده، وصلهٔ امنیتی سرور هم به عهدهٔ شما یا کسی است که برایتان نگهداری می‌کند. رها کردن یک سرور خام، از ماندن روی اشتراکی پرریسک‌تر است.

گواهی https، بکاپ بیرون از همان ماشین، و به‌روزرسانی برنامه در هر دو مدل لازم است. اسنپ‌شات شرکت سرور، اگر در قرارداد باشد، جای یک نسخهٔ خارج از آن حساب را نمی‌گیرد. جزئیات نسخه را در مطلب بکاپ سایت بخوانید و فرض نکنید پلن گران خودش آرشیو می‌سازد.

مدیریت‌شده بگیرید یا سرور خام

سرور خام یعنی ورود مدیریتی دست شماست و کسی وب‌سرور را حاضر تحویل نمی‌دهد. برای این کار باید کسی لینوکس، دیوار آتش و بازیابی را بلد باشد. اگر در شرکت چنین کسی نیست، سرور مدیریت‌نشده یک هزینهٔ پنهان است: یا باید نیرو بگیرید یا بعد از اولین قطعی تازه دنبالش بگردید.

سرور مدیریت‌شده یعنی شرکت یا پشتیبان، نصب و بخش مهمی از نگهداری سیستم را انجام می‌دهد. گران‌تر از خام است و باز هم به‌روزرسانی خود وردپرس و محتوا را کامل از دوش شما برنمی‌دارد. موقع مقایسه، بپرسید به‌روزرسانی سیستم، نظارت بر قطعی و بازیابی نسخه جزو همان قرارداد هست یا تیکت جدا حساب می‌شود.

هاست اشتراکی در عمل یک سرویس مدیریت‌شدهٔ محدود است. برای همین برای تیمی که فقط می‌خواهد مطلب و محصول اضافه کند، اغلب انتخاب ساده‌تری است تا وقتی واقعاً به سهم منابع یا دسترسی خاص نیاز باشد.

جابه‌جایی دامنه و ایمیل را تکان می‌دهد

با رفتن به سرور جدید، دامنه عوض نمی‌شود. رکورد نام باید به نشانی سرور تازه اشاره کند. اگر دفترچهٔ دامنه دست شرکت قبلی است، یا نیم‌سرور را درست تنظیم کنید یا رکورد را در پنل زنده عوض کنید. این کار را نیمه‌کاره نگذارید. شرحش در مطلب نیم‌سرور هست.

ایمیل اغلب با همین جابه‌جایی می‌خوابد، چون رکورد نامه را کسی کپی نکرده است. گواهی https هم باید روی سرور جدید باشد. پیش از اینکه هاست قبلی را ببندید، سایت را روی نشانی موقت یا با یک آزمون محدود ببینید، یک نامه بفرستید و نسخهٔ همان روز را بیرون از هر دو سرور نگه دارید.

اختلاف قیمت اشتراکی و مجازی را در تعرفهٔ روز همان شرکت بخوانید. این اختلاف بین شرکت‌ها زیاد است و عدد این صفحه به‌سرعت کهنه می‌شود. تعرفهٔ طراحی یا نگهداری ایلیاوب هم این‌جا نیست.

سه سطح را کنار هم ببینید

سطحچه چیزی جداستنگهداری سیستم با کیست
هاست اشتراکیتقریباً هیچ؛ سقف پلن مشترک استشرکت هاست
سرور مجازیسهم رم و پردازندهشما، مگر اینکه مدیریت‌شده باشد
سرور اختصاصیکل دستگاهمعمولاً شما یا قرارداد جدا

قیمت روز را از فاکتور همان شرکت هاست بگیرید. این جدول تعرفهٔ رسمی ایلیاوب نیست.

پنج تصمیم قبل از خرید سرور

  1. ببینید کندی از خطای محدودیت منابع است یا از تصویر و افزونه.
  2. فهرست نرم‌افزاری را بنویسید که هاست فعلی اجازهٔ نصبش را نمی‌دهد.
  3. تصمیم بگیرید سرور را خودتان اداره می‌کنید یا مدیریت‌شده می‌خواهید.
  4. قبل از تغییر رکورد دامنه، نسخه بگیرید و سایت را روی سرور جدید امتحان کنید.
  5. رکورد ایمیل و گواهی https را جزو همان برنامهٔ جابه‌جایی بگذارید، نه کار بعداً.
ویدیوی مرتبط: سرور مجازی بهتر است یا هاست اشتراکی؟ (منبع: آپارات)

خطاهایی که هزینه را بی‌نتیجه می‌کند

  • خرید سرور مجازی فقط چون کلمهٔ سرور جدی‌تر از هاست به نظر می‌رسد.
  • تحویل گرفتن سرور خام بدون مسئول به‌روزرسانی و بازیابی.
  • بستن هاست قبلی پیش از آزمون سایت، نامه و گواهی.
  • جا گذاشتن رکورد ایمیل در پنل شرکت قبلی.
  • انتظار اینکه مهاجرت، محتوای ضعیف را در جستجو بالا ببرد.

سوالات متداول

فروشگاه کوچک از همان اول سرور مجازی می‌خواهد؟

نه. تا وقتی محصول و سفارش، سقف منابع را پر نکرده و درگاه درست کار می‌کند، هاست اشتراکی کافی است. درگاه و نماد مسیر پول‌اند و با نوع سرور عوض نمی‌شوند.

سرور مجازی همان سرور اختصاصی است؟

نه. مجازی یک برش با سهم مشخص از یک دستگاه مشترک است. اختصاصی یعنی کل آن دستگاه برای یک مشتری است و هزینه و نگهداری‌اش سنگین‌تر است.

سایت کند است. اول سرور را عوض کنم؟

اول ببینید پنل خطای کمبود منبع داده یا صفحه به‌خاطر حجم تصویر و افزونه سنگین است. دومی با مهاجرت حل نمی‌شود. اگر محدودیت منابع تکرار می‌شود، ارتقای پلن یا سرور مجازی معنی دارد.

روی سرور مجازی بکاپ خودکار است؟

الزاماً نه. اگر اسنپ‌شات در قرارداد هست، باز هم یک کپی بیرون از همان حساب نگه دارید. خاموش شدن آن شرکت نباید تنها نسخهٔ شما را هم ببرد.

با این جابه‌جایی دامنه عوض می‌شود؟

نه. دامنه سر جایش می‌ماند و فقط اشارهٔ آن به سرور جدید عوض می‌شود. ایمیل و گواهی را باید عمداً با همین تغییر همراه کنید.

ادامه مسیر

این موضوع به صفحات و مقاله‌های زیر وصل است. لینک‌ها برای تصمیم بعدی است، نه فهرست تزئینی.

جمع‌بندی

تا وقتی سایت معرفی یا فروشگاه کوچک بدون خطای منابع کار می‌کند، هاست اشتراکی پاسخ است. سرور مجازی را برای سهم مشخص و دسترسی بیشتر بخواهید، و فقط وقتی بخرید که مسئول نگهداری‌اش معلوم باشد.

اگر هاست فعلی مدام محدودیت منابع می‌دهد و معلوم نیست مهاجرت به سرور جدید ایمیل را قطع می‌کند یا نه، از مشاوره و برآورد پروژه در ایلیاوب استفاده کنید. برآورد بعد از دیدن خطای پنل و محل دامنه انجام می‌شود.

تیم تحریریه ایلیاوب

تیم تحریریه ایلیاوب

تیم طراحی و توسعه وب

تیم طراحی سایت و توسعه وب ایلیاوب با تجربه پروژه‌های شرکتی، فروشگاهی و اختصاصی.

مشاوره رایگان واتساپ