پرش به محتوای اصلی
توسعه وب

معماری Monolith و Microservices در پروژه‌های وب چه تفاوتی دارند؟

مرز مونولیت و میکروسرویس در استقرار و هماهنگی داده است. تا وقتی یک تیم و یک چرخهٔ انتشار دارید، برنامهٔ ماژولار از سرویس‌های ریز کم‌هزینه‌تر می‌ماند.

تصویر مفهومی: معماری Monolith و Microservices در پروژه‌های وب چه تفاوتی دارند؟
فهرست مطالب
  1. مونولیت ماژولار یعنی چه؟
  2. میکروسرویس چه هزینه‌ای را اضافه می‌کند؟
  3. چه زمانی جدا کردن سرویس توجیه دارد؟
  4. وب‌سایت محتوایی در این بحث کجا می‌ایستد؟
  5. مقایسهٔ مونولیت ماژولار و میکروسرویس
  6. اگر بین این دو مردد هستید
  7. اشتباه‌های معماری در پروژهٔ وب
  8. سوالات متداول
  9. آیا مونولیت یعنی کد نامرتب؟
  10. چند کاربر لازم است تا میکروسرویس معنی پیدا کند؟
  11. پایگاه داده هم باید جدا شود؟
  12. برای پروژهٔ وردپرسی این انتخاب مطرح است؟
  13. ادامه مسیر
  14. جمع‌بندی

تفاوت مونولیت و میکروسرویس در نحوهٔ استقرار و مرز خطا است، نه در تعداد قابلیت‌های محصول. در مونولیت کل برنامه یک واحد قابل انتشار است و معمولاً یک پایگاه دادهٔ مشترک دارد. در میکروسرویس قابلیت‌ها به سرویس‌های جدا تقسیم می‌شوند و هر کدام می‌توانند جدا مستقر شوند، به قیمت شبکه، هماهنگی داده و عملیات بیشتر. برای اغلب وب‌سایت‌ها و نرم‌افزارهای تیمی کوچک، مونولیتِ ماژولار نقطهٔ شروع درست است.

مونولیت ماژولار یعنی چه؟

یعنی کد هنوز یک برنامه است، ولی سفارش، محتوا، پرداخت و گزارش در پوشه‌ها و قراردادهای جدا زندگی می‌کنند و به هم فقط از راه رابط مشخص وصل می‌شوند. استقرار ساده می‌ماند و توسعه‌دهنده برای دیدن یک جریان کامل لازم نیست پنج مخزن را با هم بالا بیاورد.

این نظم با یک فایل غول‌آسا که همه‌چیز را مستقیم صدا می‌زند فرق دارد. اگر ماژول‌ها به داخل پایگاه و تابع‌های یکدیگر چنگ بزنند، اسم مونولیت ماژولار دارید و درد تغییر مونولیت درهم را تجربه می‌کنید.

نمودار معماری نرم‌افزار و استقرار سرویس‌ها
نمودار معماری نرم‌افزار و استقرار سرویس‌ها — عکس: Ted Goldman، مجوز Public domain، ویکی‌مدیا کامنز

میکروسرویس چه هزینه‌ای را اضافه می‌کند؟

هر سرویس شبکه، احراز هویت بین سرویس‌ها، ردیابی خطا، استقرار جدا و سیاست دادهٔ خودش را می‌خواهد. تراکنشی که قبلاً داخل یک پایگاه قطعی بود، بین دو سرویس ممکن است نیمه‌کاره بماند و باید وضعیت جبرانی برایش طراحی شود.

تیم کوچک این هزینه را به شکل کند شدن هر قابلیت تازه می‌بیند. قبل از اینکه بار واقعی یا تعداد تیم‌ها جدا شدن را توجیه کند، انرژی صرف چسباندن سرویس‌ها می‌شود نه صرف رفتار محصول.

چه زمانی جدا کردن سرویس توجیه دارد؟

وقتی یک بخش، مثل پردازش تصویر یا صدور بلیت، چرخهٔ انتشار و مقیاس کاملاً متفاوتی از بقیه دارد و تیم مستقلی مالک آن است. مرز باید از روی قابلیت کسب‌وکار باشد، نه از روی لایهٔ فنی مثل «یک سرویس فقط برای دیتابیس».

جداسازی زودهنگام معمولاً همان جداول را با تأخیر شبکه دوباره به هم وصل می‌کند. اگر دو سرویس همیشه باید با هم تغییر کنند، هنوز یک قابلیت‌اند و باید در یک مرز بمانند.

وب‌سایت محتوایی در این بحث کجا می‌ایستد؟

سایت معرفی، مجله و فروشگاه متعارف به معماری توزیع‌شده نیاز ندارد. حتی سامانهٔ اختصاصی با چند نقش، تا وقتی یک تیم آن را توسعه می‌دهد، با مونولیت ماژولار قابل نگهداری‌تر است.

اگر بعداً یک بخش واقعاً مستقل شد، می‌شود همان ماژول را بیرون کشید. این مسیر از روز اول سرویس‌های ریز ساختن کم‌ریسک‌تر است، چون مرزها را خودِ تغییر کد به شما نشان داده است.

مقایسهٔ مونولیت ماژولار و میکروسرویس

این مقایسه برای پروژه‌ای است که نرم‌افزار واقعی دارد، نه برای چیدن چند صفحهٔ معرفی.

محور مونولیت ماژولار میکروسرویس
استقراریک واحد انتشارانتشار جدا برای هر سرویس
دادهیک پایگاه با مرز داخل کدمالکیت داده جدا و هماهنگی شبکه‌ای
خطایابییک گزارش و یک درخواستردگیری بین چند سرویس
مناسب وقتییک تیم و دامنهٔ در حال تغییرتیم‌های مستقل و مقیاس ناهمگن
ریسک زودهنگامدرهم شدن ماژول‌هاپیچیدگی عملیات قبل از نیاز واقعی

اگر بین این دو مردد هستید

  1. قابلیت‌ها را بر اساس دلیل تغییر گروه‌بندی کنید، نه بر اساس اسم جدول.
  2. ببینید آیا بیش از یک تیم واقعاً مستقل روی این محصول کار می‌کند.
  3. تراکنش‌هایی را که باید یا کامل انجام شوند یا هیچ، مشخص کنید.
  4. اگر آن تراکنش‌ها بین گروه‌های پیشنهادی شما می‌شکنند، هنوز زود است جدا شوند.
  5. اول مرز ماژول را در یک برنامه سخت کنید و بیرون کشیدن را برای وقتی بگذارید که استقرار مشترک مانع کار شده است.
ویدیوی مرتبط: آموزش میکروسرویس (بررسی فرآیند تبدیل پروژه‌های Monolithic به Microservices) (منبع: آپارات)

اشتباه‌های معماری در پروژهٔ وب

  • شروع با میکروسرویس چون نمودارش در ارائه حرفه‌ای‌تر دیده می‌شود.
  • جدا کردن سرویس بر اساس لایهٔ فنی، در حالی که هر تغییر محصول همه‌شان را با هم لمس می‌کند.
  • گذاشتن چند سرویس روی یک پایگاه و فرض کردن اینکه استقلال به دست آمده است.
  • بی‌توجهی به اینکه ردیابی خطا و محیط آزمایش چندسرویسه خودش پروژه است.

سوالات متداول

آیا مونولیت یعنی کد نامرتب؟

خیر. نامرتبی از مرز نداشتن ماژول می‌آید، نه از یکی بودنِ استقرار. میکروسرویس نامرتب هم وجود دارد و اشکالش دیرتر و گران‌تر دیده می‌شود چون بین شبکه پخش شده است.

چند کاربر لازم است تا میکروسرویس معنی پیدا کند؟

عدد کاربر به‌تنهایی معیار نیست. معیار تفاوت مقیاس، استقلال تیم و مرز داده‌ای است که واقعاً جدا تغییر می‌کند. خیلی از محصولات پرترافیک هنوز مونولیت منظم دارند.

پایگاه داده هم باید جدا شود؟

در میکروسرویس هر سرویس باید مالک دادهٔ خودش باشد و بقیه از راه API بخوانند. پایگاه مشترک بین سرویس‌ها همان وابستگی مونولیت را بدون سادگی استقرارش نگه می‌دارد.

برای پروژهٔ وردپرسی این انتخاب مطرح است؟

داخل خود وردپرس نه. این بحث وقتی شروع می‌شود که کنار سایت، سرویس‌های سفارشی مثل قیمت‌گذاری یا صدور سند ساخته می‌شود و باید تصمیم بگیرید یک برنامه باشند یا چند برنامه.

ادامه مسیر

این موضوع به صفحات و مقاله‌های زیر وصل است. لینک‌ها برای تصمیم بعدی است، نه فهرست تزئینی.

جمع‌بندی

مونولیت ماژولار برای بیشتر پروژه‌های وب ساده‌تر مستقر می‌شود و خطای بین سرویس‌ها را ندارد. میکروسرویس را وقتی انتخاب کنید که تیم و چرخهٔ انتشار واقعاً از هم جدا شده باشند.

برای بررسی همین موضوع روی پروژهٔ خودتان، از مشاوره و برآورد پروژه در ایلیاوب استفاده کنید. برآورد بعد از دیدن محدودهٔ کار، محتوا و یکپارچه‌سازی انجام می‌شود.

ایلیا محمدی

ایلیا محمدی

معمار وب و بنیان‌گذار ایلیاوب

معمار وب و مشاور فنی پروژه‌های دیجیتال.

مشاوره رایگان واتساپ